1981’den bu yana spor basınının içindeyim, hiç çıkmadım, eskiler bilir..
Tuncer Tepe efsane başkandır, Nezihi Tosuncuk bu şehre Sakaryaspor’u sevdiren adamdır..
Bu süreçte yani 40 sezonda iki bine yakın Sakaryaspor maçı izledim, iki sezon firemiz var..
1999 depremi sonrası ligden çekilmiştik, bir de 2002 Sivas kazası sonrası..
Sakaryaspor’un peşinde bir ömür yaşadığımız üzüntülerin yanında yaşadığımız sevinçler daha fazladır, daha renkli, daha sıcak..
Ankara deplasmanları hep soğuk olmuştur, Antalya kampları devre arasında bile sıcak, sezon başında bunaltıcı..
Sezon başı kamplarını en çok aynı anda 20 takımın konaklayabileceği 10 futbol sahalı Patalya Otel de yaptık..
Sinop, Hakkari görmediğim sayılı illerdir çünkü Sakaryaspor’la yolu hiç çakışmadı..
Artvin’le de çakışmadı ancak burada askerdim, pas geçtim..
Dolayısıyla Sakarya’da spor basının içinde geçirdiğim 40 sezonu özet bile geçmeyeceğim çünkü yeni nesil sıkılır, kanal değiştirir..
Yenilerin futbola bakış açısı farklıdır, farkındayım..
Futbolda doğrular farklıdır, seyreden için kolay, yazmak zordur..
Futbolda sistemden daha önemlisi yönetimlerdir.. Hedefi de sistemler değil, yönetimlerin yapacağı transferler koyar..
Futbolda futbolcunun ciğerini bilmek veya hava tahmini yapmak çok şey ifade etmez, hocaları dinlemek, sahaya bakmak yeterlidir..
Sakaryaspor’da iki şampiyonluk, bir kupa coşkusu yaşayan efsane hocamız Necdet Niş’i rahmetle anıyorum, mekanı cennet olsun..
Hikmet Sevim kaderci, Şaban Yıldırım duacı, Coşkun Demirbakan profesördü..
Murat Bölükbaşı geldi aklıma, hayalperestti..
1998’de Sakaryaspor’u 10 maç çalıştıran Şenol Güneş balon gibi; uçtu, gitti....
Bireysel olarak baktığımda; Cangele’nin maç yemeği sütlaçtı..
Muhammed Ali Kurtuluş sezon başı kamplarını asar, idman sevmezdi ama maçını iyi oynardı..
Selim Çatalbaş idmanlarda süperdi..
Taner Demirbaş kaleye bakmadan sadece çizgileri süzerek kalenin nerede olduğunu bilirdi..
Mbayo çok paracıydı, Martinez tam tersi..
Genel olarak baktığımda; “Şampiyon olacağız” diyerek şampiyon olamazsınız!.
Şampiyonluk bir bütün olmaktan geçer, tribünde bütünlük, şehirde bütünlük, takımda bütünlük, basında bütünlük..
Ekonomik özgürlük şarttır..
Sizi büyük düşünmeye dolayısıyla ofansif oynamaya iter, rakibiniz ezilir, yürür gidersiniz..
Konuşmak kolaydır..
Yazmak benim için hiç zor olmadı çünkü işim bu, severek yazdım, yenilgiyi yazmak sıkıcıdır..
Sakaryaspor adına bu sezon renkli geçmeye adaydır..
Üçüncü milli arada Sakaryaspor’un 12 maçını değerlendirerek geleceğe ışık saçmak istiyorum, zaman müsait, mekan şahane..
Bu arada Bizim Sakarya ailesi olarak adres değiştirdik, yeni mekanımız Sakarya’nın dünya markası “Ali Dünya” vakfının yeni binası, 10 numara..
Çay, çorba var, bekleriz elbet..
Sakaryaspor bu sezon kötü başladığı ligde 8. haftadan sonra toparladı..
Sezon başında ki hocamız Taner Taşkın demişti; “İlk 8 hafta zor geçecek..”
Taşkın 4. hafta da giderken Sakaryaspor’un 5 puanı vardı!.
Tuncay Şanlı ilk iki hafta sıfır çekti, maç başına 1 puanın altına indik..
Lig’de 7. hafta Eyüp’ü yendik, 8. hafta Manisa’da berabere kaldık, zor maçlar bitti..
Taşkın’ın öngördüğü gibi oldu, hakkını yemeyelim..
Lig’de 8. haftadan sonra bende yazdım; ilk yarı sonuna kadar oynayacağımız 9 maçı da kazanırız..
Dört maç bitti, sadece Şanlıurfaspor’u yenemedik, kayıp puan iki..
Niye yenemedik?
3’lü defans göbeğini delemedik!.
Yediğimiz beraberlik golünden sonra sahada defansif bir takımla kaldık, çeviremedik..
“Kabongo’ya ders verelim” derken Erdi kızardı, Şanlıurfa beraberliği buldu, bir baktık; skoru değiştirecek oyuncu Mikail!.
Kabongo’nun yerine Ali oyuna girmişti, Rashad ilk kez forvette..
Olmadı elbet..
Lig’de 12. hafta deplasmanda oynadığımız ve 3-2 kazandığımız Boluspor maçında şansımız yaver gitti, 11. dakika da kaleye ilk gittiğimizde golü bulduk..
Sakaryaspor geçen sene bu ligde vakit çalmaya, yerde yatmaya, çamura bulaşmaya hiç yeltenmedi..
Dik oynadı, ya yendi, ya yenildi..
Bu sene ligde ilk hafta..
Akhisar’da Göztepe ile oynuyoruz, ilk yarı 0-0 bitti..
49’da Dino ile öne geçtik, 50’den sonra Göztepe bir gelmeye başladı, Mame Diouf gömecek..
Dedim ki; şimdi hoca Çağlayan’ı sokacak..
70’te Rashad oyunda, 5 dakika sonra Kabongo..
Şaşırdım elbet.. Hoca yiyeceği golü ikinci plana itti, maçı koparmaya oynuyor..
Büyük ihtimalle Göztepe de şaşırdı; “Korkmuyor bunlar..”
Çağlayan 85’te girdi, sonra gömüldük..
5-10 dakika dayandık elbet..
Bu sene ligde 12. hafta, bize ters gelen Bolu’dayız..
Dakika 53’te Del Valle ile 3-0 öne geçtik, eğleneceğiz..
13 dakika sonra Boluspor Posmac’la farkı 2’ye indirdi, bizde panik başladı..
Yediğimiz bu golden 10 dakika sonra sağ önde hayatının maçını oynayan Roshi çıktı, sağbek Ali Ülgen girdi, sağbeki ikiledik..
Bu değişiklikten 5 dakika sonra bir gol, bir asistle oynayan Del Valle çıktı, Simon girdi.. Sinan Kurt çıktı, Mikail girdi..
Ne oldu şimdi?
Simon sol ön oyuncusu değil, Mikail 6 numara..
Çıkan oyuncu Sinan 6 numara değil, 8 numara..
Dolayısıyla defansa yakın oynayan Hasan Kılıç’ın yanına takviye yapıldı veya iki 6 numara üst üste..
Biz ne olduğunu anlamaya çalışırken iki dakika sonra Oulare farkı 1’e indirdi..
Fark 1’e indikten 5 dakika sonra 10 numara Murat Cem çıktı, stoper Çağlayan girdi..
Hakem 5 dakika uzatma gösterdi çünkü VAR’a gidecek bir durum yaşanmadı..
Zangır zangır titrerken maç bitti, kazandık!.
Tuncay hocanın maç sonu açıklaması; “Futbolcularımı hem kutluyorum, hem tebrik ediyorum”
İkisi de aynı şey..
Dolayısıyla laf kalabalığı yapıyor!.
Boluspor’un hocası Yalçın Koşukavak çıkarken vakit çalan Del Valle’ye salladı..
Sıcağı sıcağına normaldir..
Biz geçen sene çıkarken Sakarya’da ortalığı karıştıran Samsunspor’lu Zeki Yavru’yu unutabildik mi..
Şimdi şu..
Ya biz 3-0 öne geçtiğimize inanamadık ya da teknik heyetin hedefi şampiyonluk değil, yakalarsak play-off..
Başkan Cumhur Genç ne demişti en son; “Bi şekilde şampiyon olacağız..”
Sakaryaspor’da bu sezon gördüğüm; başkan şampiyonluk istiyor ama iki hoca arasında hedef farkı var!.
Tuncay futbolcuyken hırslıydı mesela, küçük düşünür, büyük oynardı..
Hoca Tuncay Şanlı sanki küçük düşünüyor, play-off’a razı..
Oysa bu ligde zar zor play-off oynamanın ne demek olduğunu biz geçen sene iliklerimize kadar yaşadık, Eyüp’e ilk maçta elendik, kimse üzülmedi..
Çünkü yarı finalde Bodrum’u geçsek diret finale kalan Pendikspor çok kuvvetliydi..
Gerçi; teknik heyete olsun, yönetime olsun, futbolculara olsun hak veriyorum..
Şehir ne istiyor, şampiyonluğa ne kadar hazır, tribünlerden belli..
Yüce tek başına, yönetim didiniyor, bu takımın üçüncü, dördüncü, beşinci itici gücü kim?
Yarın değil, bugün görmek lazım..
Gördüklerimiz bu kadarsa ligde kalmakta başarıdır, yorgan misali..
SANTRA HARİCİ
Kararsızlıktan tehlike
Cesaretten zafer doğar